Didactische visie
de 'kunst' van het onderwijzen/opvoeden voor leerkrachten/ouders
Een pedagogisch-verantwoorde aanpak
We staan voor een kindgerichte, kindvriendelijke aanpak: bezorgd, positief ingesteld, met zelfzekere hand en geduld de kinderen begeleiden. Zo bouwen we een positief zelfbeeld bij de kinderen op.
Een didactisch-verantwoorde aanpak
Vanuit ons zorgbeleid stellen we dat we leerproblemen kunnen bestrijden door onze didactiek te verbeteren. Werken met afwisselende didactische werkvormen zoals instructiemomenten, gespreks- en groeperingsvormen, dramatische werkvormen en opdrachtsvormen zijn aandachtspunten voor elke les.
Een 'ervaringsgerichte' aanpak
Bij het 'ervaringsgericht onderwijs' kan het kind zich zo breed mogelijk ontwikkelen. Deze aanpak helpt de kinderen om zich ‘wel te bevinden’ en ‘zich betrokken te voelen’ bij alles wat in de klas en op school gebeurt. We stellen alles in het werk om deze beide indicatoren die de ontwikkelings- en leermogelijkheden van het kind gunstig beïnvloeden, zo optimaal mogelijk te verwezenlijken.
Het is een bewust 'aftasten van ervaringen'. Wat kinderen zelf doen, wat ze met hun handen zelf gedaan hebben, onthouden ze beter. Kinderen proberen in de huid te kruipen van de andere (om te ervaren wat de andere gewaar wordt) en expliciteren wat ze daarbij voelen.
Motivatie
Motivatie heeft een even grote waarde als intelligentie. De motivatie van de leerlingen hangt voor een groot stuk af van de onderlinge relaties.
Daarom geloven we sterk in de kracht van het "motiverend leiderschap" op elk niveau. "Motiveren" is niet de kinderen van buitenaf met allerlei middelen in beweging stuwen. Echte motivatie is de kunst ruimte te scheppen waarin zij het de moeite vinden zichzelf op gang te brengen. Af en toe een schouderklopje kan 'bergen doen verzetten'.
Verbondenheid
‘Verbondenheid’ is het sleutelwoord dat ervaringsgericht onderwijs nastreeft als grondhouding. Verbondenheid met alles wat leeft, de ervaring van het 'deel-zijn' van de geschiedenis en de kosmos, maakt dat mensen zorg dragen voor zichzelf, de andere, de omgeving, de wereld. Dit alles vormt de basis voor ‘engagement’.
Het zoeken naar de 'toepasselijkheid' van de activiteiten op het dagelijkse leven vinden we een belangrijke schakel. Ook het veelvuldig herhalen en toepassen in de realiteit van wat kinderen leren, werpt zijn vruchten af. Ervaringen opgedaan tijdens uitstappen, en allerlei openluchtklassen zijn enorm belangrijk. Hoe actiever de manier is van begeleiden hoe waardevoller en intenser de leerervaring wordt.
Een 'probleemgerichte' aanpak
Het denk-uitnodigend benaderen van de leerlingen ontwikkelt meer en meer de vaardigheid van het denken (cf. eindtermen). Een goochelaar verklapt zijn geheim niet op voorhand. Probleem-gericht-onderwijzen daagt uit, boeit de leerlingen, stimuleert en motiveert iedereen. Kinderen worden best voor problemen gesteld die de hunne zijn en niet die van de leerkracht.
Bij het zoeken naar mogelijke oplossingen stimuleren we het denken door zo weinig mogelijk hulp te bieden bij elke stap naar de juiste oplossing. Bovendien is hierbij de oplossingswijze belangrijker dan de oplossing zelf!
Deze 'inzichtelijke' methode kost meer tijd maar op langere termijn wordt er winst geboekt indien het ene jaar kan verder bouwen op het andere. De leerlingen mogen geen lift krijgen maar een ladder.
Een aanpak die streeft naar 'differentiatie'
We zoeken differentiatie vooreerst in aanbod, afgestemd op zwak- , middel en hoogbegaafde kinderen. Hun ontwikkeling evolueert het best als zij actief kunnen zijn aan de bovengrens van hun mogelijkheden. De betrokkenheid en het welbevinden zal hun ontwikkeling stimuleren.
Bij het 'convergerend differentiatiemodel' zullen de leerstofkernen gelijktijdig aangebracht worden om in de verwerkingsfase echt aan differentiatie te doen.
Bij het 'contractwerk' kan een stuk van de verantwoordelijkheid van de leerkracht en de organisatie van het leren overgedragen worden aan de leerling zelf, zodat de leerkracht meer tijd vrij krijgt voor individuele hulp tijdens de les.
Bij het 'hoekenwerk' kunnen de kinderen in de verschillende werkhoeken met kindvriendelijke opdrachtkaarten, werkfiches en instructieve spelen de verschillende stappen in een leerproces op eigen niveau en tempo kunnen verwerken.
Een aanpak waarbij we kiezen voor een 'taakgerichte evaluatie'
We streven naar een efficiënte procesanalyse - door het kind samen met de begeleider zelf de fouten te laten ontdekken - omdat een genuanceerde evaluatie meer leert dan punten geven. Hierbij laten we steeds de relativiteit van de punten horen. Niet de persoon krijgt punten maar wat het kind op dat moment gedaan heeft. Geen persoonsgerichte evaluatie dus!
Een 'zorgverbredende' aanpak
We streven naar een ‘totaalaanpak’ van leerproblemen bij ontwikkelings- en leerbedreigde leerlingen en de al dan niet bijhorende psycho-sociaal-emotionele problemen die meestal het resultaat zijn van langdurig falen.
Zorgverbredend omgaan met alle kinderen heeft te maken met 'warmte', 'aandacht' en 'respect' en is niet alleen een zaak van de leerkrachten 'extra omkadering' maar een zaak van de ganse basisschool.
Wij voelen ons niet tevreden als de middenmoot van de klas de eindstreep haalt maar we zijn bekommerd om elk kind.
Zo snel mogelijk problemen opsporen verdient onze prioriteit!! Om erachter te komen of een kind een achterstand heeft of niet, vergelijken we de uitkomsten van de observaties met de ‘mijlpalen in de ontwikkeling’.
• Wanneer leerkrachten in de dagelijkse routine (globaal beeld) een aanwijzing vinden dat er een achterstand is SIGNALEREN zij dit aan de zorgcoördinator.
• Naarmate de OBSERVATIE gerichter en systematischer gebeurt, is de kans op een betrouwbaarder beeld groter. We werken met de 'betrokkenheids- en welbevindenschaal' om een zicht te krijgen op wat er in het ontwikkelingsproces misgaat .
• We hebben een degelijk KINDVOLGSYSTEEM uitgebouwd. Dit is een reeks opeenvolgende toetsen die we afnemen over hetzelfde onderwerp en waarvan we de resultaten vergelijken met wat 'zou moeten haalbaar zijn ', met 'de andere leeftijdsgenoten' én vooral 'vergelijken met zichzelf'.
• Het vaststellen dat er achterstand is ( diagnose), is nog niet voldoende om aan te geven welke hulp moet geboden worden. We sporen de aard of oorzaak van achterstand of problemen op, met het oog op een gerichte hulpverlening of REMEDIERING. Deze remediëring is op de eerste plaats in handen van de leerkracht zelf. Bij het onderzoeken naar diepere oorzaken van leerachterstand roepen we deskundige hulp in bij het Centrum voor Leerlingenbegeleiding (CLB) of externe deskundigen.
Leerlijn
Onze didactische aanpak is gebaseerd is op een voortdurend op zoek gaan naar een leerlijn doorheen de ganse basisschool.
